اجازه هست...

آقا اجازه هست باز کنم پنجره ام را به سوی وسوسه ی نور و چشم بدوزم به چشم زندگی از همین فاصله ی دور؟ آقا اجازه هست که یک روز از این سیصد و شصت و پنج عدد روز خودم باشم؟ از هر چه نباید و باید ... رها باشم ؟ جاری تر از آفتاب بخوابم به روی سبز علف فراتر از پرنده بنشینم به روی شاخه های درخت با باد و کبوتر و ماهی _ ماهیان خوشبخت آفتابی _ با رودخانه و شرشر باران یکی شوم از هر چه ایست نکن نه جدا شوم؟ آقا اجازه هست خواب عشق ببینم و زندگی ام را بسپارم به آیه های بوسه