شاید هنوز قلبی در زیر خاک می تپد...

تو اي زمين اي زادگاه ما! ما با تو دوستيم... زين پس شرار قهر به بنياد ما مزن... مارا چنان كه رفت اسير بلا مكن... اين كلبه ها كه خانه اميد و آرزوست،ويرانسرا مكن. ور خشم ميكني ويران بكن عمارت هر قريه را ولي... ما را ز كودكان و عزيزان جدا مكن...